Over mij!

Mijn naam is Kees Rogier, geboren op 27 april 1960 in “de mooie stad achter de duinen” Den Haag. Na de basisschool ben ik in Rotterdam mijn geluk gaan zoeken bij het voortgezet onderwijs. Op de Haven en Vervoerschool Prof. Rutten begonnen de eerste vormsels tot de man die ik nog ben. Door het vele sporten, leuke uitstapjes en het meedoen aan de Nijmeegse vierdaagse heb ik daar een geweldige tijd gehad. Ook was het daar dat ik mijn eerste vriendinnetje leerde kennen. De liefde was kort en hevig, precies zoals het hoort in de pubertijd. In Bali (of all places) leerde ik mijn vrouw en de moeder van mijn 2 zoons kennen. Na een gelukkige tijd kwamen er scheurtjes in ons huwelijk en na het her-ontmoeten van mijn, eerder genoemde, jeugdliefde besloten wij uit elkaar te gaan. Een moeilijke tijd die nog moeilijker werd. De moeder van mijn geweldige jongens bleek een zeer agressieve vorm van kanker te hebben en na een kort ziekbed is zij hieraan overleden. Sindsdien wonen mijn kinderen, inmiddels volwassen mannen, bij mij en vormen wij met zijn drieën een echt mannenhuishouden! Mijn jeugdliefde is nooit meer verdwenen en zorgt voor de nodige oestrogeen tussen al dat testosteron…

De eerste dag waarop 1988 het levenslicht zag ben ik begonnen met werken bij de KLM. Begonnen als vliegtuigbelader op het platvorm maar nu heb ik mijzelf helemaal opgewerkt en ben ik al ruim 10 jaar leidinggevende. Ik werk nog altijd met veel plezier en hoop dit nog jaren te kunnen doen.

Vanaf dat ik nog maar een hele kleine Kees was ben ik al gefascineerd door alles wat met cowboys en indianen te maken heeft. Waardoor dat precies komt kan ik nog steeds niet duidelijk aangeven. Het is zo’n gevoel… Na mijn eerste keer in Amerika en kennis heb kunnen maken met het cowboy leven heeft dit “gevoel” een diepgewortelde plek gekregen. In Nederland is mijn leven en mijn huis, maar in Amerika ben ik “thuis”.

In mijn kindertijd reed ik al regelmatig op paarden, ik ben ermee opgegroeid omdat mijn zus een eigen paard had. Maar in Amerika heb ik het echte western rijden geleerd. Het gevoel van vrijheid en eenheid met je dier die je op dat moment voelt werkte voor mij verslavend. Eenmaal terug in in Nederland kon ik dit gelukkig voortzetten.

Nog regelmatig keer ik terug naar Amerika om mijn rijkunsten te verfijnen en zet ik dat hier in Nederland voort. En zo is gaandeweg de droom ontstaan om lange ritten te maken met mijn paard Wrangler.